



Ik heb je mijn uitnodiging gestuurd,
het briefje op mijn handpalm bij het vuur van het leven geschreven.
Spring niet op en roep: ´Ja, dit is wat ik wil! Laten we het doen!´
Sta alleen rustig op en dans met me mee.
Toon me hoe je je diepste verlangens volgt,
in een neerwaartse spiraal naar de pijn binnen de pijn,
en ik zal je tonen hoe ik je innerlijk en uiterlijk bereik
dat ik de kus van het Mysterie voel, zachte lippen op de mijne, iedere dag.
Vertel me niet dat je de hele wereld in je hart wilt sluiten.
Toon me hoe je je afbrengt van een ander onrecht aandoen, zonder jezelf ontrouw te worden
wanneer je gekwetst bent en bang onbemind te zijn.
Vertel me een verhaal over wie je bent,
en zie wie ik ben in de verhalen die ik leef.
En samen zullen we ons herinneren dat ieder van ons altijd een keuze heeft.
Vertel me niet hoe geweldig de dingen zullen zijn… ooit.
Toon me dat je volledig vrede durft te hebben,
werkelijk tevreden met de manier waarop de dingen er nu, op dit moment, voorstaan
en het volgende moment, en straks en later…..
Ik heb genoeg oorlogsverhalen over heldendaden gehoord.
Vertel me hoe jij ineenkrimpt wanneer je tegen de muur loopt,
de plek waar je op eigen kracht niet voorbij komt.
Wat drijft jou naar de andere kant van die muur,
naar de kwetsbare schoonheid van je eigen wezen?
En als we elkaar hebben getoond hoe we de duidelijke, gezonde grenzen hebben vastgesteld en aangehouden
die ons helpen naast elkaar met elkaar te leven,
laten we dan het risico nemen ons te herinneren dat we nooit ophouden
diegenen in stilte lief te hebben van wie we eens openlijk hebben gehouden.
Breng me naar de plaatsen op aarde die jou leren hoe je moet dansen,
de plaatsen waar je het risico loopt dat de wereld je hart breekt,
en ik zal je naar de plaatsen brengen waar de aarde onder mijn voeten en de sterren boven mijn hoofd mijn hart keer op keer helen.
Toon me hoe je zaken doet,
zonder dat je de zaken laat bepalen wie je bent.
Wanneer de kinderen zijn gevoed, maar er zijn nog stemmen binnenin en buiten ons om die roepen dat onze diepste verlangens een te hoge prijs vragen,
laat ons er dan aan denken dat het nooit over geld gaat.
Toon me hoe jij jouw mensen en de wereld de verhalen en de liederen biedt,
waarvan je wilt dat je kleinkinderen ze zich herinneren,
en ik zal je tonen hoe ik worstel,
niet om de wereld te veranderen, maar hem lief te hebben.
Kom een tijdje naast me zitten in gedeelde eenzaamheid,
beiden in het besef van ons volslagen alleen-zijn en onmiskenbare verbondenheid.
Dans met me in stilte en in het geluid van zachte dagelijkse woorden,
die aan het eind van de dag geen enkele betekenis voor me hebben.
En wanneer het geluid van al die verklaringen van onze oprechtste bedoelingen is weggestorven door de wind,
dans dan met me in een oneindige pauze voor de volgende ademhaling die ons allemaal tot leven wekt,
zonder de leegte vanbuiten of vanbinnen in te vullen.

Zeg niet: ´Ja!´
Pak alleen mijn hand en dans met me mee.




Voor in de categorie verbazingwekkend of nutteloze weetjes:
Janise Wulf is 62, blind en voor de twaalfde keer moeder geworden. Haar baby, een flinke zoon van 2,3 kilogram kwam met een keizersnede op de wereld in het Amerikaanse Redding in de staat Californië. Volgens haar familie verliep de bevalling vlekkeloos.Ze werd zwanger na kunstmatige bevruchting.
De vrouw is intussen ook al aan haar derde man toe. “Ik haat het om de kinderen alleen groot te brengen”, aldus Wulf. Ondanks de opmerkelijke prestatie is de Amerikaanse niet de oudste ooit in een kraamafdeling. De Roemeense Adriana Iliescu was 66 toen ze op 15 januari 2005 beviel van een zoon.




Af en toe heb ik via mail contact met het puppypleeggezin van Zeppo, mijn geleidehond.

Een puppypleeggezin is een gezin dat een puppy opvoedt. Op de leeftijd van zeven weken gaan de pups naar puppypleeggezinnen, waar zij ruim een jaar verblijven. De hondjes worden door het pleeggezin geheel vrijwillig opgevoed, verzorgd en gesocialiseerd. Zij leren er de basiscommando’s en worden vertrouwd gemaakt met alle mogelijke zaken waar zij later als geleidehond mee te maken krijgen.

Zij hebben Zeppo al een jaar of 6 niet gezien en nu hebben we afgesproken dat ze vrijdag hierheen komen! Spannend hoe het weerzien zal zijn, het is sowieso de vraag of mijn hond hun nog zal herkennen. Voor mij is het ook leuk om verhalen over zijn eerste levensjaar te horen, hoe hij was als pup en zo, want dat is iets wat je altijd mist. Wordt vervolgd dus!
Op deze site kun je een pup adopteren!




Gabriël Smit (1910-1981)
uit: Op mijn woord (1968)
Woorden groeien mee, met de jaren
worden ze zwaarder, ze raken
bemanteld met onderzees gewas,
mosselen, een stuk van een wrak,
wieren ijl als oud mensenhaar,
onrustige planthanden, verraad
van bovenglans, verdronken land,
algen dralend boven zwart zand.
Daarom moet ik ze altijd vertalen,
loswrikken, ophalen, in ander water
overdoen, uitspoelen, afkrabben
en wachten wat in mijn handen
achterblijft: een bloem, een geraamte,
een onderaards antwoord van aarde,
een laatst geglinster, een begin van brand,
een glimp onderbelicht vaderland.
= = = = = =
* Woorden zijn de struikelstenen voor iedere toenadering. Louis Paul Boon
* Mooie woorden zijn niet altijd waar. Ware woorden zijn niet altijd mooi.
* Woorden die recht uit het hart komen, gaan het hart binnen. Moses Ibn Esra
* Abstracte woorden doden de dromen van de werkelijkheid. K.Jonckheere
* Nogal wat mensen kunnen hun woorden moeilijk onder gedachten brengen. T.Verhoeven
* Wees voorzichtig met uw gedachten, ze kunnen op elk ogenblik woorden worden. I.Gassen
* Gedachtewisselingen zijn vredig, maar zet je het geluid aan, dan wordt het een woordenwisseling en die kan hard en fel zijn. Kade Bruin
* Een woord is de tederste aanraking van het oor dat luistert. Piet Nijs
* De geest van een taal openbaart zich het duidelijkst in haar onvertaalbare woorden. Von Ebner Eschenbach

* Vriendelijke woorden zijn soms kort maar hun echo sterft nooit uit.
* Al onze woorden zijn kruimels die afvallen van de feesttafel van onze geest. K.Gibran
* Alleen de woorden tellen. De rest is gelul. Ionesco




Vanavond zat ik te chatten met een goede vriendin. Ik ken haar al heel mijn leven. Vroeger trokken we veel met elkaar op. Buiten spelen, op pad gaan maar ook gesprekken over ‘later’.
Later, als we groot zijn. Of we zouden gaan trouwen, kinderen krijgen…
Hoe dingen kunnen veranderen.
Inmiddels ben ik getrouwd. Ik heb geen kinderen. Mijn man heeft er 2 waarvan de oudste bij ons woont.
Mijn vriendin heeft nu ook een relatie. Haar vriend heeft 4 kinderen…. En zij is sindskort zwanger!
Hoe je als kind kunt dromen van een toekomst, wat je zou willen, dat alles kan zo anders uitpakken.
Maar misschien maakt dat het leven juist boeiend!




Oma weet raad, ik nu ook! Voor in de categorie handige weetjes:

Als u een tennisbal met de was in de wasdroger doet zitten er bijna geen kreuken meer in als u de was eruit pakt.
Doe bij elke volle machine (droger) een grote droge badhandoek, dit verkort de droogtijd aanzienlijk! Spaart energie en (droog)tijd. Probeer maar eens.


Meer Opties...
Categorieën
Label Wolk
Blog RSS
Reactie RSS

Void
Leven
Aarde « Standaard
Wind
Water
Vuur
Licht 