Gisteren hoorde ik op tv dat de politie in Tilburg een wervingsactie hield onder de bezoekers van Roze Maandag. Maar de homo-sollicitanten stonden niet in de rij.
bekijk hier het videofragment.
Positieve discriminatie? Net zo iets als voor mensen met een (arbeids)handicap, allochtonen en vrouwen?
Hoewel het er weinig mee te maken heeft moest ik toch denken aan het volgende.
In 1991 verbleef ik in een revalidatiecentrum in Apeldoorn. Op een avond ging ik met een vriend te voet naar de Keizers kroon, een chique zaak in de buurt van Het Loo erf. We wilden er voor de 
een kopje koffie drinken. We namen plaats (je laten vallen doe je daar niet) in een zetel! Naast ons zaten een paar mannen aan een tafeltje. we raakten met hen in gesprek. Het bleek Ronnie Tober te zijn, samen met mensen van de Story en weet ik wie nog meer. Die had ik nou altijd al willen ontmoeten…!
Haast onvermijdelijk kwam het gesprek op onze handicap. Wat erover gezegd is kan ik me niet herinneren. Wel dat Ronnie op een gegeven moment een soort eindconclusie trok:
Ach ja, jullie zijn blind, ik ben homo!
Ik meen dat ik met stomheid was geslagen. Maar ja, gezien de actie nu van de politie zit hij er misschien toch niet zo ver naast en is het terecht een groep die extra aandacht behoeft.
Het is kermis in Tilburg. Da’s waar ook. We wonen er net ver genoeg van af om er niks van te merken. We zullen er vrijwillig ook niet komen!
Maar vandaag kregen we er toch iets van mee. Chris kwam met een zak heerlijke oliebollen thuis! Die sloegen we niet af…
Nog een volle week kermis voor degenen die het leuk vinden. De rest kan daarna opgelucht ademhalen!
Onderstaand gedicht ontving ik van Ludo Coulier. Hij schreef dit naar aanleiding van een schilderij van zijn vrouw, waarin ze een wereld afbeeldt waarin alles wat zo veraf lijkt, toch dichtbij is.
Ver maar toch dichtbij
Als heinde eindeloos verre lijkt,
is zijdezacht zo stug als staal,
dan tuur ik naar de maan
alsof jij in mijn ogen kijkt.
Als heimwee mijn gemoed betraant
en mijn verlangen tot liefde brandt,
dan zie ik in de sterren
jouw blik die mij ‘t bedaren maant.
Als hemelblauwe lucht, met kou en kilte mengt
omdat ik je niet voelen kan,
dan weet ik dat de zon
jou met haar warme stralen bij mij brengt.
Ludo Coulier
Ja lach niet, maar zo spreekt Claire, mijn spraakmiep, dat uit als dit zinnetje in de onderwerpregel van een mail verschijnt. Dergelijke mails ontving ik de laatste maanden wel vaker en tot nu toe mikte ik ze steeds weg. Tot vorige week. Ik registreerde me, maakte een profiel aan. En het blijkt toch wel érg leuk te zijn!
Vele klasgenoten van zowel de lagere als middelbare school kom ik er tegen. Ook mensen van de tennisclub van vroeger, vrienden en dorpsgenoten uit mijn jeugd. Maar ook familieleden en ex-collega’s. Met sommigen ontstaat een levendige mailwisseling, bij anderen beperkt het zich tot: “Hoe is het met jou?”, “Goed, en met jou!” Niks moet, alles mag
Het is weer eens wat nieuws waarmee ik me de afgelopen week heb bezig gehouden. Het leuke is dat je via de RSS feed van je weblog, deze daar kunt importeren. Maakt niet uit of je bij web-log.nl zit, een script van Wordpress gebruikt of iets anders. Dus… Let’s Hyve!
Laatst las ik in Opzij enkele artikelen over obsessieve aandacht voor schoonheid, de invloed van media op ons zelfbeeld, de voorbeelden hieruit die we als rolmodel gaan zien enz. Over hoe heel jonge meiden al naar de plastisch chirurg willen omdat ze ontevreden zijn over hun lichaam. Ik dacht terug aan mijn eigen jeugdjaren. Ik herinner me niet dat ik me erg vergeleek met of onzeker werd door modellen in tijdschriften en andere media. Misschien was daar ook geen aanleiding toe omdat ik een mooi figuur had en een leuk koppie.
Alarmbellen gingen rinkelen!
Hoezo: ‘mooi figuur’ en ‘leuk koppie’? Wat houdt dat in? Ben ik niet, zonder het te willen en me bewust te zijn, vergiftigd met het schoonheidsideaal???
Hoe ons beeld over schoonheid zo verstoord raakte
beauty has no age limit volgens het reclamespotje van Dove.
Unilever stopt met magere modellen.
Rimpelmania: over onze strijd tegen veroudering
Voor nog veel meer achtergronden, informatie enz. bezoek je beperkt houdbaar.
Persoonlijk heb ik geen last van dit probleem want ik werk nooit met de muis. Maar voor wie wel regelmatig op zoek is naar dat ding is onderstaande mogelijk interessant.
De Crosslayer maakt een eind aan het niet meer terug kunnen vinden van de muisaanwijzer. Thijs Laurman, stagiair bij Visio Het Loo Erf, maakte een programma dat de positie van de muisaanwijzer door middel van twee lijnen aangeeft. Iedereen die het ziet is enthousiast over het gratis softwarepakketje. De basisgedachte achter de Crosslayer is eenvoudig. Het snijpunt van een horizontale en een verticale lijn op het beeldscherm geeft de positie weer van de muisaanwijzer.
De kleur, lengte, dikte en zichtbaarheid van de lijnen kunnen eenvoudig worden aangepast door de gebruiker. De muisaanwijzer kan extra duidelijk worden aangegeven door hem te voorzien van een extra figuur. Daarnaast is er een timerfunctie aanwezig waarmee de lijnen bij muisstilstand verdwijnen. De software is gratis te downloaden van de website van het TOVG, via deze link. 
Op deze site kunt u ook de volgende programma’s cq software downloaden:
Meer Opties...
Categorieën
Label Wolk
Blog RSS
Reactie RSS
Void 
Leven 
Aarde « Standaard
Wind 
Water 
Vuur Licht
Vorige Draadjes
Laatste 50 Berichten
Terug