Het moet zeker meer dan 20 jaar geleden zijn dat ik een dagje naar de Efteling ben geweest, toen ik er nu ook alweer 2 jaar terug weer kwam. Inmiddels ben ik er meerdere keren geweest, altijd met veel plezier. Het was toen op zich wel spannend want hoe beleef je de Efteling als je niks kunt zien? En lukt het allemaal wel, overal instappen, al die wagentjes en de drukte?

Zorgen om niks. Ik ben zeer te spreken over de hulpvaardigheid van het personeel. Men is heel alert en daar waar nodig steken ze een helpende hand toe. Vaak lukt het ons zo ook wel maar het is een prettig gevoel te weten dat men een oogje in het zeil houdt. Ook werd ons een kortere route gewezen of konden we via een aparte ingang voor mensen met een handicap naar binnen. Prima geregeld dus!

Het voordeel van niks zien is dan weer dat ik nergens bang voor was! ik ken van vroeger alleen nog de Python, Bob, Fata morgana en dergelijke. dus die Python vond ik wel even eng.. Maar Joris en de draak, De vliegende Hollander en Vogelrock? Ach het zal wel, gewoon instappen en gaan!