Loslaten = luisteren.

In deze oeroude tekst staat iets merkwaardigs over 'loslaten'. Loslaten is een kernbegrip op de innerlijke reis naar het ware zelf, het loslaten van cliche's, verwachtingen, voorgevormde denkbeelden: om je zo open te stellen. Maar er staat nu dat loslaten voornamelijk luisteren is. Anders wordt het nooit wat met echt loslaten, het moet kennelijk op een verlokking gebeuren, op iets wat je hoort en zo trekt. Het stelt zich daarom buiten de onderscheiding actief - passief. Want voor het luisteren geldt nog dat wachten gelijkstaat aan verwachten. Het luisteren is niet passief, maar het is een verwachten. (want dat is op ‘iets’, de uitgestrektheid van de verte. Je kunt wachten op het openen zelf. Het openen van jezelf is het luisteren! En daarmee wordt tevens het ware wezen van het denken geopenbaard (de aard maar vooral de oorsprong).   

’n Glimp van het denken als loslaten!

Loslaten is edel. Edel is dat wat een oorsprong heeft en daarin verwijlt. Je behoort haar toe (aan de oorsprong) omdat zij zonder jou niet kan zijn wat zij is! Dat is bijna niet denkbaar!

Deze tekst komt uit Stephen Bachelor
Het geloof in de twijfel
Uit De fragmenten, Fa CH’üan

Terug naar overzicht spiritualiteit
Home