De lente is een zoen
op maagdelijke lippen, eerst huiverend,
dan hunkerend naar lentegroen.
De lente is 't gemaaide gras
met hier en daar een narcis
en kinderen zonder jas.
De lente is een kikkerlied
die kwaakt alsof het uit een slaap ontwaakt.
Een mooier lied bestaat er niet.
De lente is een wilg met knotten
die opgewekt wil treuren
en lapt het aan zijn nieuwe lentebotten.
De lente is een kind, zo teer,
die onvermoeid wil groeien, bloeien.
Koester, draag het in je hart, aan jou de eer.
Ludo Coulier
Terug naar citaten en gedichten
Home