Dinsdag 28 januari 1963. Dertig mensen hebben zich verzameld in zaal De Linde in Goirle, allen tennisliefhebbers. Op die avond heeft de geboorte plaats van LTC Goirle, inmiddels uitgegroeid tot een vooraanstaande club met meer dan duizend leden.
Op baan elf spelen pubers hun love games
Donderdag 24 april 2003 - LTC Goirle bestaat veertig jaar. Behalve tennis spelen, was er bij de jeugd gedurende die jaren ook altijd veel belangstelling voor baan elf. Achter het muurtje en tussen de struiken spelen pubers nog altijd hun eerste love games.
Tussen de bossen op 'baan elf': Patrick de Ruijter en Harry van den Hout.
Dinsdag 28 januari 1963. Dertig mensen hebben zich verzameld in zaal De Linde in Goirle, allen tennisliefhebbers. Op die avond heeft de geboorte plaats van LTC Goirle, inmiddels uitgegroeid tot een vooraanstaande club met meer dan duizend leden.
Twee gravelbanen huurde Goirle van de gemeente. "Per seizoen kostte dat veertienhonderd gulden per baan. Dan mochten ze er 's middags en 's avonds gebruik van maken", heeft Harry van den Hout uitgevlooid. Hij schreef bij de gelegenheid van het veertigjarig bestaan een jubileumuitgave van het clubblad, dat deze maand aan de leden is aangeboden. Voor zijn informatie heeft Van den Hout onder andere oud-leden geïnterviewd. In dat rijtje mochten Jan en Joke Tack niet ontbreken. Jan was medeoprichter en is met zijn 82 jaar het een na oudste actieve lid, Joke zwaaide de scepter over het eerste paviljoen, een groot woord voor een houten gebouw, door haar steevast un pepke genoemd. "Er was een douche, een toilet en een gasstel om lunches te verzorgen voor de competitie", zegt Van den Hout. "Een deel was voor de dames, het andere voor de heren. Het was zo klein dat twee dingen tegelijk doen niet doenlijk was. Je moest vooraf goede afspraken maken."
Jeugdleden waren in de beginperiode tweederangsleden. Als senioren wilden tennissen, moest de jeugd de baan verlaten. Dat leidde in die revolutionaire jaren zestig tot een heuse opstand. De jeugd was van plan een nieuwe club op te richten: Wij Willen Tennissen. En ook bij de algemene ledenvergadering lieten ze zich niet onbetuigd. Van den Hout: "Ze wilden hun stem laten horen, maar dat werd in eerste instantie niet toegestaan. Want alleen volwassenen hadden recht van spreken. Toen is er een uitzondering gemaakt." Het leidde ertoe dat een jeugdcommissie in het leven werd geroepen, die de belangen van de jeugd ging behartigen en langzaam maar zeker de hiërarchie slechtte. Tijdens de gesprekken kwam ook regelmatig baan elf ter sprake. Voor Van den Hout een onbekend fenomeen, want Goirle heeft maar tien gravelbanen. Remco de Ruijter, speler en beheerder van het clubgebouw, kent baan elf wel goed. "Die ligt achter de tennismuur bij baan acht, tussen de struiken. Daar hebben veel LTC'ers hun eerste schuchtere passen op het liefdespad gezet. En die baan is nog steeds populair bij de jeugd." Misschien wel daardoor dat veel LTC'ers een relatie kregen, of later met elkaar trouwden. "We voelen ons eigenlijk één grote familie", vindt De Ruijter. "Dat kun je goed merken in het clubhuis. Het is er altijd gezellig, er wordt volop gefeest. Veel tennissers van andere verenigingen komen bij ons een pilsje pakken." En het leidt ertoe dat de leden ook veel voor hun club over hebben.
Met het uitgeven van de jubileumuitgave aan het begin van het tennisseizoen is de eerste stap gezet voor de viering van de vier kruisjes. De volgende stappen zet de club in juni en juli. Dan staat er een tennisclinic voor de jeugd op het programma. Van den Hout: "Wie die gaat verzorgen, dat blijft nog een verrassing."
Op dezelfde dag, 21 juni, is er ook een receptie, gevolgd door een feestavond. "De mensen zullen niets te kort komen", verzekert De Ruijter. Op 5 juli maken de kinderen een uitstapje naar de Efteling. Er is in die veertig jaar veel veranderd: eerst hadden de jongeren niets te vertellen bij LTC Goirle, nu worden ze gezien als volwaardige leden. Want, zo weet ook Goirle, wie de jeugd in huis heeft, heeft de toekomst.