I. Gerhardt 1899-1960 <\/p>\n
\nZoals twee boten uit elkander glijden
\ndie langen tijd tezaam gevaren zijn,
\nlaat ons dan zo scheiden.
\nLaten we de pijn
\nvan wrange woorden, als het kan, vermijden.<\/p>\n
Jij gaat, je wendt met ongeduld de steven,
\ngespannen koers je naar een andre kust,
\nherademt, dat ik achter ben gebleven…
\nIk vier het anker: ‘k Meer de kiel ter rust.<\/p>\n
’t Was schoon zoals wij streefden, eensgezind,
\nde wind in ’t zeil, den hemel in de ogen,
\nde zilte roep van woord en wederwoord…
\nEen onverhoedse rukwind stuurt je voort,
\nverder en verder … – ‘k Tuur je na, bewogen:
\ndierbare boot, vaar wel en … voor den wind! <\/p>\n