\n
![\"Rolstoel\"](\"https:\/\/www.kimbervie.nl\/blog\/rolstoel.gif\")
<\/p>\nGeleidehonden<\/h2>\n
Zo ongemakkelijk als ik mij tegenover rolstoelgebruikers, blinden enzovoort voel, zo vertederd word ik altijd door hun geleidehonden. Die meisjes in de supermarkt hadden er ook elk een mee. De enorme goedaardigheid die in die dieren zit, ontroert mij telkens weer. De liefdevolle en volmaakt onzelfzuchtige wijze waarop ze naar hun baasjes opkijken. Zouden ze zelf beseffen dat baasje anders is, vraag ik mij dan af, of is het voor hen de normaalste zaak van de wereld? In elk geval geloof ik niet dat zo’n hond ooit moeite heeft zich een houding te geven.<\/p>\n
Toen ik weer in de auto zat, zag ik de meisjes over het smalle trottoirtje rijden dat voor de supermarkt het leven scheidt van een gewisse dood onder de wielen van een twintigtonner. De honden liepen aan de buitenkant, waar de moordende auto’s reden. Dat hadden ze waarschijnlijk zo geleerd, zoals zoveel andere nuttige, leuke, bruikbare, sympathieke en levensreddende zaken. Heel even was ik er getuige van hoe een van de meisjes haar hond over zijn pels aaide, in een oneindig intiem en teder gebaar. Gedurende enkele seconden was ik bijna jaloers op haar. Even wou ik dat ik zelf zo’n hulphond had, zo’n trouwe vriend die mij feilloos de valkuilen en wolfijzers van het leven zou helpen ontwijken. Toen sprong het licht gelukkig op groen, en gaf ik een flinke dot gas.<\/p>\n
Jean-Paul MULDERS <\/p>\n