Er was geen enkele mogelijkheid ons huis in te komen, alles zat potdicht en op slot, net een vesting.
\nMaar, ideetje! Mijn ouders wonen hier vlakbij en misschien werkte mijn vader wel thuis vandaag… En ja, het zat ons mee en van hem kregen we de felbegeerde sleutels! Toch nog op tijd voor mijn afspraak!
\n![\"Man](\"https:\/\/www.kimbervie.nl\/blog\/spiegelbeeld.gif\")
<\/p>\n
En ja verder deed onze misser me denken aan het volgende:
\nEen ezel stoot zich niet tweemaal aan denzelfden steen,
\nd.w.z. iemand, die eens iets nadeeligs heeft ondervonden of eene fout heeft begaan, zorgt wel, dat dit geen tweede maal geschiedt.
\nTe recht merkt Tuinman I, 370 op: Dat hebben wij van de Latynen. Asinus ad lapidem non bis offendit eundem. Zy zijn dan dwaazer dan ezels, die zich niet wachten voor dat geene, waar by zy zich eens qualyk bevonden hebben. Vgl. ook Cicero de Orat. Neque me patiar iterum ad unum scopulum ut olim classem Achivam offendere;
\nVondel ’s Leeuwendalers, Een ezel stoot maer eens zich aen den zelven steen. De mensch wel zevenmael, en denckt niet om zijn been.
\nBron<\/a><\/p>\n