Guus Meeuwis en Vagant – Jeroen <\/p>\n
Kil en stil en lege straten, praten gaat niet zoals ik wil
\nVerstoord een woord, tekens, gedachten, wachten aan een tempelpoort
\nLoop en hoop ik langs gangen vol van jouw verademing
\nEen tekening van geestrijkheid, gedrevenheid en schittering
\nVoelt een koelte als een rilling
\ntrilt ineens jouw aanwezigheid<\/p>\n
Weet, vergeet niet hoe wij waren
\nverklaren daden wat jij deed
\nTomeloos en grenzeloos, liefdevol omarmen naasten jou<\/p>\n
Nu nog steeds als je bij ons bent om ons heen, misschien als geest
\nWeet je nog dat wij de wereld zagen als een bol vol vrolijkheid
\nDie met al haar moois en lekkers
\njou was toegewijd<\/p>\n
Vrienden, Kerels, bondgenoten, kameraden, lotgenoten
\nJeugd en pubers, mannen voor de toekomstdronk
\nKroegenlopers, boekenlezers, Fisher-zangers op ’t veld
\nSolidairen, solitairen
\ndoor het leven over dood<\/p>\n
Is een vriendschap over als je plotseling bent heengegaan
\nHoudt het op je goed te voelen als je aards bestaan veranderd is
\nAls je aards bestaan veranderd is, betoverd en over is
\nIn herinnering geslepen als een heldere edelsteen<\/p>\n
Niemand weet waar je bent
\nof waar je heen bent gegaan
\nIk voel je hier soms naast me
\nIk voel je hier soms naast me staan<\/p>\n