\nEn besloot het nooit meer te vergeten
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nWat ik al zo lang had moeten weten<\/p>\n
Diep onder mij het zachte groene dal
\nWit boven mij de wolken in het blauw
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nWat ik nooit meer vergeten wou<\/p>\n
Geen stem, geen vuur vanuit een struik
\nGewoon de vage bergen in de mist
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nDat ik dit al langer wist
\nAltijd, altijd<\/p>\n
Geen donderslag bij heldere hemel
\nOok niet de bleke sikkel van de maan
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nIk kan ook zonder angst bestaan<\/p>\n
Was het de wind die mij vertelde
\nJe bent nooit alleen op deze aarde
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nWat ik al lang bewaarde<\/p>\n
Was het de warmte van de zon ![\"zon\"](\"https:\/\/www.kimbervie.nl\/images\/zon.gif\")
\nDe geur van steen, door mij herkend
\n’t Was boven op de berg dat ik begreep
\nJe bent nooit alleen als je samen met jezelf bent
\nAltijd, altijd<\/p>\n