Attitude<\/h3>\n
“Het is bovendien te simpel want discriminatie bestrijd je niet door te straffen. En daar komt bij: quoti\u00ebring is gebaseerd op een verkeerde gedachte: ik zou als arbeidsgehandicapte geen baan willen krijgen vanwege mijn handicap maar vanwege mijn kwaliteiten. Daar moeten we naar leren kijken, dat vergt een andere attitude. Daar proberen wij iets aan te doen”<\/p>\n
Negatieve beeldvorming, gebrek aan informatie en aan openheid over arbeidshandicaps; Van Ginkel schudt de voorbeelden zo uit zijn mouw. “Een trainee op het ministerie van VWS had meegewerkt aan de wet Gelijke Behandeling. Ze was blind. Toen die wet in de Eerste Kamer behandeld werd, ging ze op de ambtenarentribune zitten om het debat te volgen. Wordt ze beleefd door een suppoost op de schouders getikt met de mededeling dat ze het debat heus wel mag volgen. ‘Maar wel vanaf de publieke tribune graag.”<\/p>\n
communiceren<\/h3>\n
“Ook beter communiceren over ziekte blijkt nog een taboe te zijn,” vervolgt Van Ginkel. “Ik ken het verhaal van een goeddeels herstelde rheuma-pati\u00ebnte die, om maar te vermijden dat zij weer last zou krijgen, pijnstillers ging slikken toen zij weer een baan gevonden had. Wat gebeurt er door die pijnstillers? Die vrouw gaat zichzelf toch weer overbelasten. Met als gevolg dat zij drie jaar later helemaal in de kreukels ligt en wellicht nooit meer kan werken.
\nAls er van te voren open communicatie met de leidinggevende mogelijk was geweest, had dit nooit hoeven gebeuren. Allemaal voorbeelden van miscommunicatie, van verkeerde (zelf)beelden, van gebrek aan openheid.”<\/p>\n
![\"I](\"https:\/\/www.kimbervie.nl\/images\/ziek.sick.gif\")
<\/p>\n
Bron van deze tekst is van internet verwijderd.<\/p>\n