Laatst was hier een vriend van me die, voor de volledigheid, blind is. Na een poosje begeleidde ik hem naar de keuken. Daar stond ik een beetje te hannesen. Ik zei terloops: “Oh ja, ik kan je hier wel neerzetten…”
\nWaarop hij even terloops reageerde: “Waar zetten we Mark neer?”
\nOeps. Had ik mezelf betrapt op een opmerking waar ik zelf ook een hekel aan heb. Het klinkt zo alsof je een gebruiksvoorwerp bent, een tas boodschappen of iets dergelijks. Hij moest er hartelijk om lachen! En ik? Ik realiseerde me hoe makkelijk je ongemerkt en onbedoeld iets stoms kunt zeggen.<\/p>\n
Nu gebeurt dat wel vaker in de communicatie tussen mensen. De zender en ontvanger zijn niet altijd op elkaar afgestemd. En soms vult de ontvanger iets in over hetgeen wordt gezegd, maar wat niet zo is bedoeld! Toch hoor ik vaker opmerkingen die me niet vrolijk maken. Wat te denken van uitspraken als: “het is toch maar fijn dat je Berry hebt!” Hier kan ik natuurlijk allerlei gedachten op loslaten. Feit is wel dat ik mensen zulke opmerkingen niet hoor maken tegen anderen, en ik ze zelf ook niet maak. Of een andere waarvoor ik werkelijk allergisch ben: “Je zult het gewoon moeten accepteren…” Dit bijvoorbeeld mbt mijn handicap of nu de ziekte van Chris. Het zal allemaal vreselijk goed bedoeld zijn, ik kan er alleen niks mee.<\/p>\n