Even een wat ander logje dan gewoonlijk. Zoals sommigen misschien weten heb ik ook een homepage. De laatste dagen kreeg ik tot 3 keer toe een berichtje in mijn gastenboek dat niet zozeer met mij of mijn site te maken had. Mensen waren via Google op zoek gegaan naar een site naar aanleiding van het overlijden van hun vriend, plaatsgenoot of hoe hij dan ook bij hen bekend was. Vorig weekend namelijk is er in het dorp vlakbij mijn geboortedorp een ongeluk gebeurd. Daarbij waren 2 jonge knullen betrokken, 1 ervan is een dag later gestorven.
\nOmdat die jongen en ik dezelfde achternaam hebben, en nog wat overeenkomsten, kwamen die mensen op mijn site terecht. De overeenkomst bestond er uit dat ik zelf ook betrokken was bij een verkeersongeval op zeer jonge leeftijd en wat ook in dezelfde omgeving is gebeurd. Was er stil van, woorden schoten tekort.<\/p>\n
Op het internet is een condol\u00e9anceregister geopend. Als ik daar de reacties van mensen lees krijg ik echt kippenvel. Dan denk ik echt; oh God, weer zoveel levens verwoest. En waarom?<\/p>\n
Wat ik hiermee wil zeggen weet ik niet precies. Het raakt me, het roept herinneringen op. Zoveel gevoelens, zoveel emoties waaraan nauwelijks een naam te geven is. Bovendien, het onder woorden brengen van emoties, het erover denken haalt je weg bij die gevoelens. Soms houden woorden op te bestaan. Of schieten simpelweg tekort.<\/p>\n
Het geeft een gevoel van machteloosheid. Het is alsof er zo weinig is dat we in de hand hebben. De loop van je leven en hoe die in seconden kan wijzigen. In gedachten ben ik bij de nabestaanden. Denk terug aan de nabestaanden van degenen die zijn gestorven bij het ongeval dat ik zelf meemaakte. Wat kan leven toch zwaar zijn.<\/p>\n