Een ode aan Breeze

Lieve Breeze

Breeze we hoorden bij elkaar
Wilde ik troost dan was jij altijd daar
Dan kwam ik even schuilen, en nam je in mijn armen
En ik kon me dan zo heerlijk aan je warmen
Die momenten waren zo prettig
en ik voelde even geen pijn
En ik moest er niet aan denken
dat jij er niet meer zou zijn

Breeze ik zal altijd aan je denken
Want zacht en teder was je voor mij
Mijn trouwe vriend
Want zo te moeten eindigen heb je niet verdiend

gelukkig heb ik je mogen beleven,
en ben blij je nog een rustige oude dag te hebben kunnen geven.

          
Kim