Ver maar toch dichtbij

Ver maar toch dichtbij

Onderstaand gedicht, Ver maar toch dichtbij, ontving ik van Ludo Coulier. Hij schreef dit naar aanleiding van een schilderij van zijn vrouw, waarin ze een wereld afbeeldt waarin alles wat zo veraf lijkt, toch dichtbij is.
Schilderij

Ver maar toch dichtbij

Als heinde eindeloos verre lijkt,
is zijdezacht zo stug als staal,
dan tuur ik naar de maan
alsof jij in mijn ogen kijkt.

Als heimwee mijn gemoed betraant
en mijn verlangen tot liefde brandt,
dan zie ik in de sterren
jouw blik die mij ‘t bedaren maant.

Als hemelblauwe lucht, met kou en kilte mengt
omdat ik je niet voelen kan,
dan weet ik dat de zon
jou met haar warme stralen bij mij brengt.

Ludo Coulier

Meer gedichten van Ludo Coulier
Ook op mijn homepage kunt u enkele gedichten van Ludo lezen.

Hersenimplantaat zou blinden deel van zicht terug kunnen geven

Directeur Nederlands Herseninstituut over nieuw hersenimplantaat

Oogjes

De Voorste Kamer berichtte eerder al over een nieuw hersenimplantaat dat het in de toekomst mogelijk zou moeten maken blinden een deel van hun zicht terug te geven. Niet werkende ogen worden omzeild, en beelden worden rechtstreeks naar de hersenen gestuurd, waar een blind persoon dan bijvoorbeeld de contouren van een persoon of een voorwerp kan waarnemen. Nieuws dat niet alleen hoopgevend is, maar ook vragen oproept. Daarom namen we contact op met het Nederlands Herseninstituut.

Het onderzoek toont aan dat je door meerdere elektroden tegelijk te stimuleren, een beeld kunt creëren van maximaal 1.024 pixels in de hersenen. Niet duidelijk is echter hoe het werkt als beelden zich spontaan in je gezichtsveld bevinden?

“In de toekomst zouden we een camera willen gebruiken. Bijvoorbeeld in de bril gedragen door de gebruiker. De camerabeelden worden dan omgezet in hersenstimulatiepatronen. De gebruiker ziet een abstracte weergave van waar de camera op gericht is, in de vorm van puntjes op een soort van matrixbord in de waarneming,” verduidelijkt Pieter Roelfsema, onderzoeksleider en directeur van het Nederlands Herseninstituut.

Eerder ontwikkelde implantaten, zoals de retinachip, die in 2013 ook drie Nederlanders een deel van hun zicht terug gaf, worden in het oog geplaatst. Het hersenimplantaat waar het nu om gaat, wordt, zoals de naam al zegt, in de hersens geplaatst. Welke risico’s zijn hiermee gemoeid?

Roelfsema: “Het vergt een hersenoperatie met alle risico’s van dien. Dus we moeten eerst zeker weten dat dit veilig is. Wanneer iemand op latere leeftijd blind wordt, heeft de visuele hersenschors zich toegelegd op de verwerking van visuele beelden. Wanneer die informatie wegvalt, omdat er geen informatie van de ogen meer binnenkomt, dan zitten de hersencellen in de visuele hersenschors te wachten en dan zou de prothese weer informatie kunnen aanreiken. Dat zou op zichzelf geen problemen kunnen veroorzaken. Wel is het belangrijk niet teveel stroom te gebruiken bij het stimuleren van hersencellen omdat er anders epilepsie zou kunnen ontstaan. We kennen gelukkig de veilige marges uit eerder onderzoek.”

Wanneer zouden eventuele tests met mensen aan de orde zijn? Wat is het vermoedelijke tijdpad?

“We hopen in 2023 een klein aantal, bijvoorbeeld 5 of 6, blinde mensen te kunnen implanteren, maar dat is dan nog steeds een experiment, geen behandeling. We moeten nog goedkeuring aanvragen van de medisch ethische commissie voor dat experiment, dus het zou ook nog later kunnen zijn. Als dat experiment succesvol is duurt het toch nog een paar jaar voordat het een beschikbare behandeling is waar meer mensen van kunnen profiteren. Dat heeft te maken met veiligheid, wet en regelgeving.”

Zie ook: Prachtig nieuw onderzoek toont ook complexiteit blindheid opnieuw aan

Bron: Voorste kamer, Redactie 18-12-2020

Duizend en één kracht

Onderstaande las ik vandaag (november 2006). Ik denk dat het een positief middel is om een positief doel te bereiken.

Duizend en één kracht

Allochtone vrouwen worden volgend jaar extra gestimuleerd vrijwilligerswerk te gaan doen. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid start met projecten in Breda, Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Nijmegen en Utrecht.

Het project kost 3,5 miljoen euro en heet Duizend en een kracht. Het richt zich vooral op allochtone vrouwen met een lage opleiding en slechte taalbeheersing omdat zij nog ver weg staan van betaald werk.

Ook zitten vrijwilligersorganisaties vaak te springen om allochtone vrijwilligers, meent het ministerie.

Duizend en één kracht is een driejaren project dat met een goede match van allochtone vrouwen en vrijwilligerswerk de positie van deze vrouwen én van vrijwilligersorganisaties in de multiculturele samenleving wil versterken.

Onder de vlag van Duizend en één kracht wordt in samenwerking met een aantal landelijke en lokale partners in de jaren 2007, 2008 en 2009 een breed scala aan activiteiten uitgevoerd gericht op werving en begeleiding van vrouwen enerzijds en werving van vacatures en bemiddeling in vrijwilligersorganisaties anderzijds.
Nieuws, de voortgang en de resultaten in Duizend en één Kracht worden verzameld in het dossier op vrijwilligerswerk.nl en in een nieuwsbrief. In dit dossier is ook veel kennis en expertise te vinden.

(dit dossier is inmiddels offline)

Landelijke projectpartners

Nederlands Rode Kruis

Humanitas Nederland

VluchtelingenWerk Nederland

Ik val zelf niet in deze categorie. Mij kun je in een ander hokje plaatsen! Maar wel doe ik al sinds jaar en dag vrijwilligerswerk. Met veel plezier kan ik wel zeggen. Helaas wordt dit werk niet door iedereen voor vol aangezien. Er werd me wel eens de vraag gesteld of ik “nog steeds niks doe”. Ach, ieder zijn mening.

Niet-winkeldag

Niet-winkeldag

Datum: zaterdag 29 november 2008, evenals de jaren erna op de zaterdag na thanksgiving!

Buy Nothing Day. De Internationale Niet-Winkeldag is een jaarlijks terugkerende actiedag op de zaterdag na Thanksgiving. Winkelwagentje
Dit fenomeen verovert langzaam maar zeker de wereld. Nadat de Canadees Ted Dave in 1992 de eerste Internationale Niet-Winkeldag uitriep als een min of meer individuele actie, werd het idee in 1993 overgenomen door groepen in de Verenigde Staten, Engeland en Ierland. In 1995 introduceerde Omslag, Werkplaats voor Duurzame Ontwikkeling deze dag in Nederland. In de jaren daarna sloten ook groepen in Australië, Nieuw-Zeeland, Japan, Zweden, België, Noorwegen, Duitsland, Finland, Polen en Slovenië zich bij de internationale campagne aan.

Een (nationale) feestdag in:
Australië, België, Canada, Duitsland, Finland, Groot-Brittannië, Ierland, Japan, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Polen, Slovenië, Verenigde Staten, Zweden.

Het product Niets

Een nieuw product verovert de markt: het product Niets! Er is veel vraag naar Niets. Miljoenen mensen hebben Niets nodig! Het nieuwe product is nu verkrijgbaar voor een aantrekkelijke prijs: je krijgt Niets voor niets! De toepassingsmogelijkheden zijn legio. Niets geeft ruimte in huis, vraagt geen onderhoud, hoeft niet verzekerd te worden en verbruikt geen energie. Het geeft zelfs energie, want voor Niets gaat de zon op! Niets is beter! Koop Niets!

Het uitgelezen moment om Niets aan te schaffen is op de laatste zaterdag van november, Buy Nothing Day. Die dag is immers de protestdag bij uitstek van iedereen die zich verzet tegen het consumentisme, het najagen van economische groei, de macht van de grote bedrijven, de 24-uur-stressmaatschappij, de zevendaagse koopweek en een leven in dienst van de economie.

Niets kopen bevordert een rechtvaardiger verdeling van de rijkdommen die de aarde biedt. Momenteel verbruikt de rijkste twintig procent van de wereldbevolking (Europa, Noord-Amerika, Japan, Australië) 86 procent van de beschikbare grondstoffen en energie. En toch lopen er in die landen nog mensen rond die beweren dat de economie nog moet groeien!

Lees er meer over op Wikipedia