Categoriearchief: Citaten en gedichten

Zoals de naam al suggereert bevat deze categorie tal van citaten en gedichten!

Het nu omdat er niets anders is

Het nu

Als je je fascinatie verliest voor alle verhalen en problemen waarmee het denken je probeert af te leiden dan kan je aandacht zich ontspannen in het NU. En daar is zelden een écht probleem. Problemen bestaan feitelijk alleen maar in ons denken. Wanneer je bent afgestemd op het huidige moment, dan functioneer je op je best; het is alsof er een intelligentie ontwaakt van waaruit je leven zich op een natuurlijke, moeiteloze manier voltrekt. Geen wonder; je hoofd is vrij en beschikbaar voor wat zich op dit moment aan je voordoet. Dit is je natuurlijke staat. Het enige wat deze helderheid in de weg staat zijn de verwarrende, angstvallige verhalen en ideeën waar je denkapparaat je in wil laten geloven. Dit houdt je aandacht gevangen.
Man peinst, ook in het nu!
© Erik van Zuydam

Erik van Zuydam (1959) geeft workshops, lezingen (NU-dialogen) en retraites in Nederland, België en Frankrijk.

“Op een bepaald punt in mijn leven raak te ik in een crisis waarbij ik alle zekerheden die ik leek te hebben uit mijn handen zag glippen. Wat ik ook deed om de zaak overeind te houden: het mislukte jammerlijk. Na jarenlang vruchteloos proberen, streven en zoeken verloor ik de hoop dat ik met wilskracht ook nog maar iets kon uitrichten. Ik raakte de bodem van mijn bestaan, het totale faillissement. Ik had het geluk op dat moment een leraar te ontmoeten die in het kort het volgende tegen me zei: ‘Just let your life be destroyed. Just be willing to die…’

Een bizar advies, zou je denken, maar voor mij was het totale bevrijding. Een spontane overgave van al het pogen om mijn leven onder controle te krijgen. Het was alsof ik letterlijk in het moment zakte. Er leek geen tijd meer te bestaan. Een diepe ontspanning, geen hoop meer, geen toekomst. Maar… het was alsof ik sindsdien gedragen werd door het moment. Mijn leven veranderde radicaal; het ‘duwen en trekken’ stopte, alles leek plots vanzelf te gaan.

Lees meer op de site van Erik van Zuydam

Ver maar toch dichtbij

Ver maar toch dichtbij

Onderstaand gedicht, Ver maar toch dichtbij, ontving ik van Ludo Coulier. Hij schreef dit naar aanleiding van een schilderij van zijn vrouw, waarin ze een wereld afbeeldt waarin alles wat zo veraf lijkt, toch dichtbij is.
Schilderij

Ver maar toch dichtbij

Als heinde eindeloos verre lijkt,
is zijdezacht zo stug als staal,
dan tuur ik naar de maan
alsof jij in mijn ogen kijkt.

Als heimwee mijn gemoed betraant
en mijn verlangen tot liefde brandt,
dan zie ik in de sterren
jouw blik die mij ’t bedaren maant.

Als hemelblauwe lucht, met kou en kilte mengt
omdat ik je niet voelen kan,
dan weet ik dat de zon
jou met haar warme stralen bij mij brengt.

Ludo Coulier

Meer gedichten van Ludo Coulier

Zandkorrel

Zandkorrel

Onderstaand gedicht ontving ik eens via de mail en vind het bijzonder. Vandaar dat ik het hier plaats. Rest mij nog u te groeten en tot over een week… Morgen gaan Berry en ik een weekje de natuur van Hoenderloo in!

dat de liefde ook de geur van een bloem is
een druppel van een blad
een vonk in het water
een straal aan de hemel
het raken van vingertoppen
een gefluisterd woord

een zandkorrel

voetstappen

voetstappen in het zand aan het strand
afgetekende schaduw aan dezelfde kant
die de looprichting signaleert
eentje loopt er verkeerd.
Voetstap
wandelaars genietend van de gezonde lucht
kijken naar een meeuwenvlucht
soms met schoenen soms op blote voeten
elk zijn manier om de wereld te begroeten.

de grofheid van de zandkorrel daar
slechts enkele meters van elkaar
heeft een andere grootte een andere structuur
omwille van de landschapsarchitectuur

de eerste lijkt een mannenstap
verpakt in een schoeisel voor de aftrap
van een sportevenement, beachvolley misschien
dat kan je in de zomer wel meermaals zien.

de tweede een jonge vrouwenvoet
waarvan de huid het zand begroet
soepel zwevend langs het strand
langs de kalme waterrand

de derde afdruk is van een kind
met schoeisel dat je in de winkeltjes vindt
lichtvoetig lopend langs de kant
dat zie je aan het opgeduwde zand.

drie individuen alleen op het strand
het kon een familie zijn spelend heel galant
de vrouw gaat naar haar liefde toe
de kleine loopt en is nooit moe.

of zijn het wandelaars alleen
en lopen ze kilometers aaneen
komt het kind schelpen zoeken
om te wisselen voor zijn lievelingsboeken?