Luisteren, een gedicht van Leo Buscaglia

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag. Man houdt hand achter oor, is aan het luisteren

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik voel,
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren,
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

De tekst is geschreven door Leo Buscaglia, Amerikaans psycholoog (1924-1998).
The world of Leo buscaglia

9 reacties op “Luisteren, een gedicht van Leo Buscaglia

  1. Ik sluit me er helemaal bij aan Kim, kunnen luisteren is een bijzondere gave, niet alleen fijn voor anderen maar ook voor jezelf.
    Nog zo een mooie: zwak kunnen zijn in het bijzijn van anderen, dát is heel dapper hoor!

  2. Een mooie uitspraak vind ik: “Je kunt pas groot zijn als je ook “klein” kunt zijn.
    Mensens zat kunnen horen … maar luisteren ze ook? In ieder geval wel naar hun eigen woorden … Mijn schoonvader zei altijd: “Ik hoef mijn mening niet te zeggen, want die ken ik al”. Vond ik een leuke …

  3. Da’s inderdaad een sterke! Echt luisteren houdt meer in dan alleen de ander horen. En wat je soms ziet gebeuren is het volgende. Iemand vertelt iets over zichzelf, een probleem of wat ook en de ander gaat daar totaal niet op in. Neemt juist jouw verhaal over en gaat verder met over zichzelf te vertellen: Oh, dat ken ik, dat heb ik ook, want … enz. Zit je dan mooi te kijken, weg aandacht, weg zgn. luisterend oor.

  4. Inderdaad helemaal mee eens! En de laatste tijd lijkt iedereen alleen nog maar over zichzelf te kunnen praten. Er zijn veel mensen die ‘noodkreten’ uiten. Ik hoor dat vaak. Ook in de klas. Kinderen krijgen al steeds meer ‘volwassen’ problemen. Ik fungeer dus dagelijks als ‘luisterend oor’. Maar wanneer ik dan eens even stoom af wil blazen bij iemand anders, loop ik de laatste tijd vaak tegen een ‘muur’ op, omdat mensen veel met zichzelf bezig zijn. Dat ben ik natuurlijk ook hoor! Vandaar dat ik af en toe eens naar mezelf ben gaan luisteren. Door al dat luisteren naar anderen, deed ik dat veel te weinig…

  5. Patrick, Ja, begrijpelijk. Maar bij jou is het ook geen ‘bodemloze put’ hè, ook jij moet je eigen verhaal kwijt kunnen, ruimte maken. Lastige situatie als je dan net mensen treft die er zelf op dat moment niet voor open (kunnen) staan. Wie weet helpt het om te schrijven, het van je af te schrijven, voor het moment dan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

:wink: :twisted: :roll: :oops: :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :?: :-| :-x :-o :-P :-D :-? :) :( :!: 8-O 8)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.