Categorie archief: Met andere ogen

Geldmaat voegt spraak toe aan geldautomaten

Uniforme geldautomaat met spraak, behalve bij kleine banken

Redactie do, 11/08/2018 – 12:05

Met ingang van 2019 gaat een uniforme geldautomaat onder de naam Geldmaat stapsgewijs de geldautomaten vervangen van ABN Amro, ING en Rabobank. Op termijn zullen de Geldmaten voorzien worden van een spraakfunctie. Kleine banken sluiten zich nog niet aan bij deze ontwikkeling. De drie grote banken starten begin 2019 met het overdragen van hun geldautomaten aan Geldservice Nederland (GSN), de organisatie die hun geldautomaten al beheert en vanaf januari ook Geldmaat heet.
Aan het pinnen, nog niet bij een Geldmaat

De Geldmaat krijgt een geel uiterlijk en is er voor elke bankpas. Waar ze precies gaan komen, is nog onbekend. “De huidige bereikbaarheidscriteria blijven gehandhaafd,” staat in het gezamenlijke persbericht vermeld. Elke burger moet binnen een straal van vijf kilometer van zijn woning over een geldautomaat kunnen beschikken. Er wordt bij het herindelen van de locaties wel gekeken naar het aantal transacties en het aantal bezoekers in een gebied. Dat moet het aantal concurrerende pinautomaten verminderen. Naar verwachting staat het gezamenlijke netwerk aan geldautomaten in 2020.

Toegankelijk betalingsverkeer

De introductie van de Geldmaat is een grote stap op weg naar toegankelijk betalingsverkeer: elke Geldmaat werkt hetzelfde. Van groot belang voor mensen met een visuele beperking is bovendien het streven om elke Geldmaat op termijn te voorzien van spraak: via een eigen oortelefoon kun je horen wat er op het scherm te lezen is. De Oogvereniging, belangenorganisatie voor mensen met een visuele beperking, was betrokken bij het ontwerp van de Geldmaat en is blij met de komst van de spraakfunctie: “Voor deze groep mensen zijn geldautomaten extra belangrijk, juist omdat contant geld voor velen nog onmisbaar is”. Een goede ontwikkeling dus voor deze doelgroep, juist in een tijd van track/click dreigende uitsluiting door het verdwijnen van contant geld.

Kleine banken nog niet over op Geldmaat

Kleine banken als SNS Bank en Regiobank houden vooralsnog vast aan hun eigen geldautomaten. Waarom? Een woordvoerder van de Volksbank, waaronder genoemde banken vallen, laat weten in gesprek te zijn met GSN, “maar niet alleen met hen. Op dit moment hebben we nog geen beslissing genomen of we ons aansluiten. Voor ons is ook belangrijk waar klanten de meeste behoeften aan hebben. En daar zullen we dus ook kritisch naar kijken”. De woordvoerder kon niet per ommegaande antwoorden op de vraag of de Volksbank plannen heeft om een spraakfunctie toe te voegen aan haar automaten.

Bron: redactie Voorste kamer

In het kader van het VN-verdrag een goede ontwikkeling!

Scribit.tv, online platform voor audiodescriptie

Scribit.tv gelanceerd, online platform voor audiodescriptie

Redactie di, 11/13/2018 – 14:23

‘Meelachen, meehuilen, meepraten, meedoen!’ Met dat motto lanceert Bartiméus Sonneheerdt vandaag scribit.tv. Een innovatief digitaal platform, waarop ziende mensen beeldbeschrijving geven bij online-video’s. Blinden en slechtzienden kunnen beschreven video’s bekijken en beluisteren en er net zo makkelijk over meepraten als vrienden en collega’s die de clou wél hebben kunnen zien. Tv journaal
Audiodescriptie kennen we vooral van film en live theatervoorstellingen: beschrijving van beelden en scènes die mensen met een visuele beperking niet kunnen zien. Tot voor kort hadden online-video’s geen beeldbeschrijving. Vereniging Bartiméus Sonneheerdt wilde daaraan een einde maken en ging met KPN Mooiste Contact Fonds een samenwerking aan om scribit.tv te realiseren. De wereld van online-video’s wordt hiermee een stuk toegankelijker voor blinden en slechtzienden.

vrijwilligers

Een ruime selectie van Nederlandse YouTube-filmpjes – van nieuwsvideo’s tot klusvideo’s, make-up tutorials of instructie video’s – moet uiteindelijk op scribit.tv te vinden zijn. Mét gesproken beeldbeschrijving. Om die te maken is een leger vrijwilligers nodig. Projectmanager Eveline Ferwerda heeft al een groep van tientallen beschrijvers verzameld die Scribit gaan gebruiken, een eenvoudige online tool, die je zo onder de knie hebt. Maar het moeten er veel meer worden, benadrukt ze. Want hoe meer beschrijvers, hoe meer toegankelijke video’s! Scribit wordt zo een steeds groeiende bibliotheek van video’s met audiodescriptie.”Dus willen we zoveel mogelijk lawaai maken op social media”.

ambassadeurs

Een team van Scribit-ambassadeurs zet zich in om beschrijvers te werven en de wereld te vertellen waarom het zo belangrijk is dat Scribit een succes wordt. Ambassadeur Laurie: “Ik vind het heel fijn als ik straks viral video’s zelf kan bekijken op het moment dat ze populair zijn. Zo kan ik er ook, met mijn visuele beperking over meepraten”.
Mannetjes roddelen

Op scribit kun je niet alleen video’s beschrijven en bekijken, je kunt er ook aangeven van welk filmpje jij beeldbeschrijving wilt. 

Bron: Redactie Voorste kamer

Lees hier over Audiodescriptie

Leven met levend verlies en chronische rouw

Leven met een levend verlies

folgens Manu Keirse is het vrlies van zicht een rouwproces dat niet stopt, en hij spreekt dan ook over ‘chronische rouw’. “Met levend verlies bedoel ik een verdriet dat sterk voelbaar blijft en soms nog kan toenemen. Je kunt ook spreken van chronische rouw. Wanneer je een dierbare verliest zal het verdriet op den duur zachter worden. Maar wanneer je moet leven met een ernstige beperking, bijvoorbeeld blindheid of ernstige slechtziendheid, dan gaat het verdriet daarover niet weg. Juist omdat je er elke dag mee wordt geconfronteerd. Er zullen misschien dagen zijn waarop je er redelijk mee leven kunt maar wanneer er bijvoorbeeld een expositie is van een kunstenaar waar je heel veel van hield toen je nog goed kon zien, dan kun je daarover opnieuw heel verdrietig zijn. Kunstschilder
Chronisch verdriet is als een schaduw, soms is ie achter je, soms opzij, soms loop je nietsvermoedend een hoek om en valt ie over je heen. Je ziet hem niet altijd maar hij is er wel.

Samenleving en zorgverlening

Als je de hele dag met je beperking wordt geconfronteerd kun je dat niet verwerken of accepteren. Dat zou betekenen dat je vrede hebt met een beperking terwijl ie je zoveel verdriet kost. In het beste geval overleef je je verlies en leer je ermee leven. Of je dat lukt is ook nog wel afhankelijk van de manier waarop anderen ermee omgaan. De samenleving en de zorgverlening doen veel mensen onrecht aan omdat er te weinig kennis is van chronisch verlies. Er zijn niet zoveel mensen die werkelijk openstaan voor het verdriet van de ander, denk aan artsen en andere hulpverleners. Als ze tijd zouden nemen om 5 minuten lang bewust en open te luisteren, écht te luisteren zouden ze veel beter begrijpen en voelen wat een beperking werkelijk betekent voor degene die ermee moet leven. Naar als mensen tegen je zeggen: “Goh, ben je er nu nog niet aan gewend!” of “Heb je het nog steeds niet geaccepteerd!” dan voel je dat je probleem in de ogen van de ander maar klein, van weinig betekenis is. Als de omgeving er beter mee zou kunnen omgaan ervaar je begrip en warmte om je heen en dat is troostend.”

Bron: De stem van Grave, jaargang 68, nummer 1, maart 2018

In november 2017 werd het tweede Nationaal oogcongres gehouden in utrecht. Het thema was “Leven met levend verlies. Het achteruitgaan van je zicht, wat doet dat met jou en je omgeving?” Spreker was de Vlaamse hoogleraar Manu Keirse. Enkele van zijn uitspraken:

Begrip

“Mensen met een aangeboren beperking hebben niets anders gekend, ze zijn het vanaf het begin. We leven natuurlijk wel in een samenleving waar mensen zien en waardoor je het contrast met die andere mensen voelt en een een aantal beperkingen ervaart. Wij leven in een visuele samenleving en daar is vaak heel weinig begrip. Die visuele wereld kan het blinde mensen heel moeilijk maken als men er geen begrip voor heeft.

Chronische rouw

iemand die bijvoorbeeld met een verstandelijke beperking geboren wordt ervaart dat ook als een verlies dat ie niet meekan op school en een ander ziet vooruitgaan. De samenleving en ook de zorgverlener heeft heel veel mensen onrecht aangedaan. Door het feit dat ze geen kennis hadden van het begrip leven met een chronisch verdriet, leven met een chronisch verlies. Er bestaat zoiets als chronische rouw en dat gaat niet over want dat gaat om een verlies dat nooit eindigt. Als je moet leven met een dagdagelijks verlies dat er elke dag is sta je elke dag weer voor die beperkingen. En wat zie je, dat in plaats van dat het verdriet afneemt met de tijd, het ook kan toenemen met de tijd. En dat ziet de omgeving vaak niet.

Overleven

ik gebruik het woord verwerken niet. Ik vervang dat woord door: help mensen te overleven met die beperking. Dat is anders dan verwerken. Men zegt ook: je moet je beperking aanvaarden. Mensen moeten die beperking niet aanvaarden. Mensen moeten leren léven met een beperking die moeilijk te aanvaarden is. Leven met een beperking is leven met verlies en leven met verdriet. En als je omgeving er beter mee om zou kunnen gaan dan zou je een beter leven kunnen hebben. Want dan heb je begrip en warmte van rondom je heen.”

Oogcongres.nl

Bezoek ook eens levendverlies.com

Boeken van Manu Keirse

Prof. dr. em. Manu Keirse is klinisch psycholoog, doctor in de geneeskunde en dé specialist in België en Nederland als het over rouwverwerking en de laatste levensfase gaat. Zijn boeken werden in vele talen vertaald.

* Afscheid van moeder
Als sterven een stuk leven wordt
Als iemand die je dierbaar is, sterft, sta je oog in oog met een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven. Heel wat herinneringen komen dan boven. Relaties tussen broers en zussen, tussen kinderen en ouders, met vrienden en vriendinnen, krijgen een nieuwe betekenis. In Afscheid van moeder beschrijft Manu Keirse zijn persoonlijke ervaringen tijdens de tien maanden durende ziekte van zijn moeder en bij haar sterven. Het boek hielp inmiddels vele tienduizenden lezers hun gevoelens en ervaringen te ordenen en beter te leren begrijpen. Op een serene manier omgaan met ziekte en verlies kan een manier zijn om de dood om te vormen tot iets wat nieuwe levenskracht geeft.
* Als ik er niet meer ben
Dit boek is bedoeld voor iedereen die zich wil voorbereiden op het levenseinde, maar ook voor mensen die anderen hierin willen bijstaan. … Als ik er niet meer ben. Goed omgaan met de laatste fase van het leven.
* Helpen bij verlies en verdriet
een gids voor het gezin en de hulpverlener
* Helpen bij ziekte en pijn
een gids voor de patiënt, het gezin en de zorgverlener
* Kinderen helpen bij verlies
Wat als het diepste verdriet kinderen treft? Dit is een wegwijzer bij het omgaan met rouw en verdriet bij kinderen. Het is een gids voor ouders, leerkrachten en begeleiders van kinderen.
* Later begint vandaag
Het maatschappelijk debat rond palliatieve zorg en euthanasie woedt volop, maar patiënten en hun omgeving blijven nog al te vaak in de kou staan. Velen van hen raken verstrikt in de medische en juridische mallemolen en zijn op zoek naar duidelijke informatie. Manu Keirse beantwoordt in dit boek dertig concrete vragen.
* Licht in het duister
Licht in het duister is een hoopvol boekje voor iedereen die met ziekte wordt geconfronteerd. Wie ziek is, kan er een houvast in vinden om de regie over zijn of haar leven in handen te houden. Voor de naaste familieleden en vrienden bevat het tal van suggesties om de zieke te helpen en nabij te zijn. Hoe kun je van je dokter een goede dokter maken? Hoe kun je een crisis omzetten in een kans? Hoe kun je door de pijn en het leven met beperkingen heen toch geluk ervaren? Hoe kun je je voorbereiden op wat komen gaat? Hoe kun je zelf bewaken dat je in de gezondheidszorg ten volle tot je recht komt? Kortom, een boekje om telkens weer ter hand te nemen.
* Mijn moeder, co-auteur Leo Fijen
Komt je moeder dichterbij naarmate het afscheid langer geleden is? Leo Fijen verloor zijn moeder twaalf jaar geleden en heeft het gevoel dat zij meer en meer in zijn hart leeft. Manu Keirse schreef ooit over zijn overleden moeder dat hij haar de tijd moet geven om hem meer over haar te leren, door de dood heen. Twee auteurs die vaak over rouw en verdriet schrijven, nemen die tijd en gaan met elkaar in gesprek over de vraag hoe het toch mogelijk is dat moeders tot ons blijven spreken, ook zo veel jaar na hun overlijden. Dit inspirerende en troostende boek is een persoonlijke zoektocht van Manu Keirse en Leo Fijen. Ze vertellen over de betekenis van hun moeders voor hun leven, werk en idealen. Ook geven ze tal van voorbeelden hoe moeder nog elke dag verder leeft in hun hart. Daarmee zeggen ze de lezers dat het nooit te laat is om na te denken over de relatie met hun eigen moeder. Een relatie die door de dood heen opnieuw van betekenis kan worden door een oude foto, een teruggevonden brief, favoriete bloemen of een bijzonder gedicht. Als tekens van de overkant.
* Stil verdriet
Een waardevol geschenk voor wie troost zoekt na het verlies van een dierbare, en voor zij die het ‘stil verdriet’ van anderen beter willen leren begrijpen. Met vele praktische tips om beter met verlies en rouw om te gaan.
* Tussen iets en niets
Als je een prille zwangerschap verliest
Uitgebreide en praktische informatie over het verliezen van een kind vroeg in de zwangerschap. De informatie wordt afgewisseld door persoonlijke ervaringen van vrouwen die het hebben meegemaakt.
* Van het leven geleerd
levenslessen over verlies en verdriet
Persoonlijke gedachten en ervaringen van de klinisch psycholoog en geneeskundige over het omgaan met sterven, verlies en verdriet.
* Vingerafdruk van verdriet
woorden van bemoediging
Handreiking aan mensen die rouwen om de dood van een geliefde. Onmisbare steun voor iedereen die met verlies wordt geconfronteerd. Vingerafdruk van verdriet is een kostbaar geschenk voor een ander of voor jezelf.
* Zie de mens
pleidooi om anders naar elkaar te kijken
Oproep om de verregaande fragmentatie in onze maatschappij een halt toe te roepen. De auteur pleit voor een radicaal nieuwe manier van kijken, een manier die de waarde en waardigheid van mensen centraal stelt.