Landelijke vader van het jaar

Onderstaand artikel is niet aktueel, maar verscheen in Nieuwe Revue, 17 Juni 1998:

Man van deze tijd

Bijna wekelijks weten de vrouwenbladen, de commissies voor emancipatiezaken en Postbus 51 wel wat nieuws te verzinnen om ons mannen klein te krijgen Ben ik wel een man van deze tijd? U lacht, maar ik meen het. Soms bekruipt mij die vraag. Steeds vaker, eerlijk gezegd. Je hoort tegenwoordig een echte man van deze tijd te zijn. Anders kun je ’t wel shaken bij de vrouwen. Een vrouw van deze tijd wil namelijk met jou voor de dag kunnen komen. Pronken. Opscheppen, zo mogelijk. En dan draait het dus niet om de haardos, de perfecte mannenkont of de gewenste breedte? en lengtematen der overige lichaamsdelen. Dat blijft een kwestie van smaak, gelukkig.

Vader van het jaar

Nee, het vergt iets anders om als man van deze tijd door het leven te mogen gaan. Je moet kunnen balanceren. Je moet zacht zijn, maar niet soft. Je dient feilloos oog te hebben voor haar orgasme, maar tevens af en toe flink erop los te raggen. Je wordt geacht evenveel huishoudelijk werk te verrichten, maar mag om den drommel geen dweil worden. En als er ook nog kinderen om de hoek komen kijken, wordt ’t pas goed ingewikkeld. Gewoon de leuke pappa uithangen? Daar red je het niet mee. Tot diep in de nacht met flesjes en luiers in de weer zijn? Zegt niets. De kleine naar het dagverblijf brengen, de kleine daar ook weer ophalen, de kleine woordjes leren, Artis en De Efteling bezoeken, ja zelfs de kleine hele dagen onder je hoede nemen? Hoeft geen garantie te wezen. Geen garantie om serieus mee te dingen naar de titel Landelijke Vader van het Jaar, bedoel ik. Over rolbevestigend gesproken. Terwijl we niet eens weten of de Secretaresse van het Jaar ook mannelijk mag wezen, wordt nu nationaal naar voorbeeldige vaders gezocht. Onder het mom van emancipatie, neem ik aan. Uit welk brein is dit ontsproten?

En maak ik een kans? Om met het laatste te beginnen: natuurlijk maak ik geen kans. De Landelijke Vader van het Jaar is zacht, maar niet soft. Hij heeft altijd oog voor mamma’s orgasme, maar ragt haar bij tijd en wijle helemaal suf. Hij sopt fluitend de toiletpot schoon, maar zal zich niet gauw verlagen tot dweil?niveau. Voorts moet de Landelijke Vader van het Jaar ook een bijzondere daad hebben gesteld. Al je vrije tijd in je enige kind stoppen, lijkt me geen sterk criterium.
De Landelijke Vader van het Jaar heeft minstens een half dozijn koters verwekt, waaronder liefst een probleemgevalletje, hij stuurt mamma ruiterlijk uit kostverdienen en knapt vervolgens elk opvoedkundig karwei op. Volgens mij komt zo’n soort winnaar uit de bus. Eentje bij wie men zich afvraagt of de volgende Landelijke Vader van het Jaar misschien ook een vrouw mag zijn. Ik vind dit een uiterst gemeen initiatief. Hoe ver kun je gaan met mannen pesten? Kennelijk is het niet genoeg dat zij zich langs de feministische meetlat van Opzij laten leggen. Nee, bijna wekelijks weten de vrouwenbladen, de commissies voor emancipatiezaken en Postbus 51 wel wat nieuws te verzinnen om ons klein te krijgen. Ik geloof niet in complottheorieën, maar dit lijkt er wel op. Hoe hoog worden de eisen uiteindelijk?

Martin Simek en Playboy

Wanneer mag ik mij als man van deze tijd bestempelen? Want ik zou graag zo’n man willen zijn. Een man als Martin Simek, zeg maar. Zelfs volgens de kritische maatstaven der Opzij?dames belichaamt Martin het ideale manbeeld. Dat las ik overigens in het grote Playboy?interview. Ik lees Playboy sowieso vanwege de interviews. Waarom? Omdat ik dol ben op grote interviews. En Playboy heeft ze. Het moet ook maar eens afgelopen zijn met mensen die beweren dat ze Playboy lezen ‘om de interviews’ en tussen aanhalingstekens eigenlijk het bloot bedoelen. Bloot heet trouwens naakt in Playboy. Omdat het geiler klinkt, denk ik. Bloot ben je in bad, naakt is voor in bed. In dezelfde Playboy ?het nieuwe juli?nummer al? wordt voor de daaropvolgende maand, augustus dus, een reportage aangekondigd met: ’14 Baywatch?babes naakt.’ Het gaat mij niets aan, maar als ik baas van Playboy was, had ik gezegd: “Laat ‘naakt’ maar weg.” Als fervent lezer van zijn blad, althans van de grote interviews, zou ik in juli, als het augustusnummer verschijnt, vreemd opkijken indien de Baywatch?babes gekleed op de foto stonden. Maar dat terzijde. Het gaat om Martin Simek. En eigenlijk gaat het niet eens om hem, maar om de vrouwen die Martin tot ideale man hebben uitgeroepen. Feministische vrouwen! Die kiezen een voormalig tennisleraar die tekeningetjes maakt, stukjes schrijft en in zijn TV?programma Bekende Nederlanders betast. Aan de ooit radicaal?lesbische Playboy?interviewster Bernadette de Wit verklapt Martin dat hij een veel jongere vriendin heeft, maar zichzelf toch niet bij voorbaat ‘bezet’ zou willen noemen. Hij beweert ook dat Hollandse vrouwen niet koket kunnen lopen. Hij vindt dat elke relatie met sex begint. Welke gezonde landelijke man, vader of vrijgezel, zal dat tegenspreken? Martin is bijna vijftig. Hij woonde in Praag tot daar dertig jaar geleden de Russische tanks binnenrolden. Een soort politiek vluchteling dus. Spreekt Nederlands met een Tsjechisch accent. Is sportief, artistiek en handtastelijk. Doet zich voor als loner. Als gevoelsmens ook. Donker haar. Nul kinderen. Dat is jammer, want anders was Martin moeiteloos de Landelijke Vader van de Eeuw geworden. De Secretaresse van het Jaar zal op vakantie in Benidorm waarschijnlijk vallen voor een Spaanse barkeeper die binnen tien minuten over liefde lispelt en een kwartier later in haar broekje zit. Dat vinden verfijnde Opzij?feministes natuurlijk te stuitend voor woorden. Die dromen van Martin Simek. Blijf vooral dromen, dames.

10 reacties op “Landelijke vader van het jaar

  1. Het lijkt me zó moeilijk om MAN te zijn… Ben blij met m’n vrouw-zijn… Martin Simek heeft overigens onlangs een kindje gekregen als ik het goed heb… een paar maanden geleden nog maar. Dikke knuf-kus van een gelukkige Sahas. Lange brief volgt maandag… Druk Druk Druk!

  2. Hèhè, een kolfje naar mijn hand natuurlijk. Wie heeft het geschreven? Wat ik wél vind is dat de schrijver zich wel erg druk maakt om de mening van feministen, terwijl hij ze schijnt te verachten. Ik voel mij in ieder geval niet aangesproken, nóch door de schrijver van dit stuk, nog door de dames? waar hij over schrijft. Ik ben waarschijnlijk geen voorbeeld man en doe ook mijn uiterste best niet die schijn te wekken, vreemd genoeg ziet men mij vaak als stereotype “man met bek”, vaak wordt ik op voorhand aangevallen en vervooroordeeld, wat geheel onterecht is (zie bijvoorbeeld mijn logje over mannen met het verstand van een bos wortels).
    Het is helemaal niet vervelend een man te zijn, het is vervelend een man te willen zijn. Zoals je zojuist Lichtenbergs’ stukje las over een groot denker willen zijn, zou je ook kunnen zeggen: hij had niet zo een middelmatige man geweest, als hij niet zo een perfecte man had willen zijn.
    M.a.w.: blijf jezelf, ook al ben je een man, laat je niet vertellen hoe een man moet zijn, wees gewoon een mens, da’s mooi genoeg.

  3. Prachtige reactie!! Kan er weinig aan toevoegen en wie de schrijver was weet ik niet meer, ik had het nog ergens opgeslagen staan.
    Dat van het zich druk maken om de mening van en tegelijkertijd verachten vind ik niet gek. Beetje aantrekken/afstoten. Ik denk dan: kennelijk heeft hij iets van ze nodig, baalt daar van en daardoor weert hij ze af. Zo iets. Ach en verder, ik probeer ook zo min mogelijk te leven volgens wat zou moeten, wat hoort of verwacht wordt. Trouwens, daar zouden de meningen ook over verdeeld zijn dus is een onmogelijke opgave. Net zo iets dat je je gedragen moet naar je leeftijd. Onzin. Jezelf zijn is al een hele opgave want daartoe moet je eerst jezelf kennen.

  4. De schrijver is van het mannelijk geslacht, kan niet missen. Beetje zielig is het, net zo zielig als de vrouwen die zich indertijd per se als ‘echte’ feministen wilden profileren. Ik heb daar nooit aan meegedaan, zag er het nut niet van in. Ik heb nooit ervaren dat ik achtergesteld werd bij mannen of als huissloofje gebruikt; ik heb altijd gewerkt, zelf voor oppas voor de kinderen gezorgd, etc. Daar heb ik geen vrouwencafé of crèche voor nodig gehad. Als ik eraan terugdenk heb ik nog steeds het gevoel dat veel vrouwen ‘feministe’ werden om thuis van een aantal verantwoordelijkheden af te komen; het was kennelijk makkelijker daar een maatschappelijk ‘spel’ van te maken dan thuis het gesprek aan te gaan met manlief. Zwak.

  5. Daar scoor je een punt. Zelf vermoed ik dat het klopt wat je zegt. Alsmaar praten over en onderzoek doen naar rolverdeling. Mannen die niet korter kunnen gaan werken om zo de taakverdeling beter in evenwicht te brengen, vrouwen die altijd nog veel meer uren investeren in huishouden en kinderen. Dan denk ik inderdaad ook dat zij het gesprek thuis aan moeten gaan, ik zou haast zeggen meer hun mannetje moeten staan!
    Dan zijn er ook de vrouwen die wel willen dat hun partner thuis meer doet, maar als dat dan gebeurt moet hij het wel op hún manier doen. Of ze zeggen; kom maar gauw hier, ik doe het zelf wel! Loslaten kunnen ze niet…

  6. Ik had zo graag nog een zinnige opmerking willen plaatsen, na mijn twee lichtzinnige op de laatste logjes van je. Dan moet ik tóch weer even Lichtenberg aanhalen die ook eens zei:
    De beste manier van kritiek leveren op een publicatie of maatschappelijk stuk is:
    “Direct de schrijver in één scherpe zin het hoofd af slaan, i.p.v. uitvoerig weer te geven wat je niet zint met het gepubliceerde”.
    Of toegepast:
    Ik hoop dat de schrijver van het stuk deze topic ergens op Google tegenkomt en deze parel mijner bijdrages dan ook leest !

  7. Dat is een gejatte parel. En nee dat lachebekkie zie ik niet. Bij msn, als ik chat wel, maar bij de logs zie ik ze alleen als ik ze zelf toevoeg, zodra de reactie/log is geplaatst niet meer. Mysterieus. Het komt erop neer dat een lachend koppie een : met een ) is (ik hoop dat ie deze tekens zo wel toont, en niet net zoals die htm…). Dus op de brailleleesregel kan ik dat lezen, of de spraak zegt het. Ik moet dus wel weten wat al die combinaties van leestekens en zo betekenen. Lukt me niet, de belangrijkste ken ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

:wink: :twisted: :roll: :oops: :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :?: :-| :-x :-o :-P :-D :-? :) :( :!: 8-O 8)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.